Saltar ao contido principal

elogoqué

Buscar neste blog

Marzo-Abril 2

o maio 05, 2026

Obter ligazón
Facebook
X
Pinterest
Correo electrónico
Outras aplicacións

Casas Novas. Abril 2026

Casas Novas. Abril 2026

Casas Novas. Abril 2026

Casas Novas. Abril 2026

Fotografía Fotos

Obter ligazón
Facebook
X
Pinterest
Correo electrónico
Outras aplicacións

Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares

O Ullanero Solitario. Alvarito

Non podo deixar pasar máis tempo. Gravei e gardei con amor isto que hoxe é unha lembranza nostálxica dun gran amigo, Francisco Álvaro Naranjo, Paquito, Alvarito, o meu alegre, curioso, intelixente e creativo compañeiro de clase durante tres anos que logo se prolongaron até que chegou a adolescencia, e os intensos amoríos que nos foron apartando a pesar do cariño que nos tiñamos. Lembro as tediosas sesións de clase de ciencias sociais de Doña Amalia, no colexio, daquela denominado nacional, de Infesta. Se mal non lembro fixémonos inseparables compañeiros de mesa de aula en sexto, cando eu tiña doce, en trance de cumprir os trece no fin do curso. Con Paco descubrín moitas cousas da vida, xuntos fomos abrindo portas que vislumbrabamos de lonxe desde o noso corpiño e mente infantís. Foi con el a primeira vez que saín de aventura, en autoestop, daquela unha forma de transporte gratuíta moi socorrida e nun mini compartimos as nosas primeiras caladas de porro, respondendo ao ...

Filotaberna. Paco

Non podo deixar pasar máis tempo. Gravei e gardei con amor isto que hoxe é unha lembranza nostálxica dun gran amigo, Francisco Álvaro Naranjo, Paquito, Alvarito, o meu alegre, curioso, intelixente e creativo compañeiro de clase durante tres anos que logo se prolongaron até que chegou a adolescencia, e os intensos amoríos que nos foron apartando a pesar do cariño que nos tiñamos. Lembro as tediosas sesións de clase de ciencias sociais de Doña Amalia, no colexio, daquela denominado nacional, de Infesta. Se mal non lembro fixémonos inseparables compañeiros de mesa de aula en sexto, cando eu tiña doce, en trance de cumprir os trece no fin do curso. Con Paco descubrín moitas cousas da vida, xuntos fomos abrindo portas que vislumbrabamos de lonxe desde o noso corpiño e mente infantís. Foi con el a primeira vez que saín de aventura, en autoestop, daquela unha forma de transporte gratuíta moi socorrida e nun mini compartimos as nosas primeiras caladas de porro, respondendo ao...

Barrancos da Tramuntana - Mallorca

20-26 de Abril de 2026 A experiencia de baixar barrancos en Mallorca foi tan intensa ou quizáis máis cá de Madeira. En Palma afrontamos inicialmente unha altura próxima aos 60 metros de rápel, pero os contextos psicolóxico e xeolóxico foron distintos. Na illa portuguesa sentín medo. Imaxinar a imponente altura desque facíamos os descensos, sobre formacións verticais abertas porentre as que discorría unha brava e sonora masa de auga, ou mesmo as aproximacións, camiñando polas levadas que bordean os cavorcos que abren paso ás ribeiras foi causa de desacougo e angustia. Malia todo e afortunadamente, puiden chegar a sobrelevar a emoción e convertela, á fin, nunha especie de conquista interior. En Palma, como digo, sentín distinto. Pode ser que teña moito que ver a orografía. Madeira é volcánica, vertical, exhuberante e sonora. A xeoloxía da Tramuntana é kárstica, con pregues, bloques caóticos de pedra, gorxas profundas e longos tramos secos. E a experiencia algo terá que ver, digo eu. E di...

Con tecnoloxía de Blogger