Saltar ao contido principal

elogoqué

Buscar neste blog

Tres intervencións

o setembro 11, 2026

Obter ligazón
Facebook
X
Pinterest
Correo electrónico
Outras aplicacións

adro da igrexa de san pedro de herbogo

intervención sobre foto de arquivo dos eeuu

pita petra nun ornamento de herbogo

Fotos iNTERVENCIÓNS

Obter ligazón
Facebook
X
Pinterest
Correo electrónico
Outras aplicacións

Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares

Barrancos da Tramuntana - Mallorca

20-26 de Abril de 2026 A experiencia de baixar barrancos en Mallorca foi tan intensa ou quizáis máis cá de Madeira. En Palma afrontamos inicialmente unha altura próxima aos 60 metros de rápel, pero os contextos psicolóxico e xeolóxico foron distintos. Na illa portuguesa sentín medo. Imaxinar a imponente altura desque facíamos os descensos, sobre formacións verticais abertas porentre as que discorría unha brava e sonora masa de auga, ou mesmo as aproximacións, camiñando polas levadas que bordean os cavorcos que abren paso ás ribeiras foi causa de desacougo e angustia. Malia todo e afortunadamente, puiden chegar a sobrelevar a emoción e convertela, á fin, nunha especie de conquista interior. En Palma, como digo, sentín distinto. Pode ser que teña moito que ver a orografía. Madeira é volcánica, vertical, exhuberante e sonora. A xeoloxía da Tramuntana é kárstica, con pregues, bloques caóticos de pedra, gorxas profundas e longos tramos secos. E a experiencia algo terá que ver, digo eu. E di...

O Ullanero Solitario. Alvarito

Non podo deixar pasar máis tempo. Gravei e gardei con amor isto que hoxe é unha lembranza nostálxica dun gran amigo, Francisco Álvaro Naranjo, Paquito, Alvarito, o meu alegre, curioso, intelixente e creativo compañeiro de clase durante tres anos que logo se prolongaron até que chegou a adolescencia, e os intensos amoríos que nos foron apartando a pesar do cariño que nos tiñamos. Lembro as tediosas sesións de clase de ciencias sociais de Doña Amalia, no colexio, daquela denominado nacional, de Infesta. Se mal non lembro fixémonos inseparables compañeiros de mesa de aula en sexto, cando eu tiña doce, en trance de cumprir os trece no fin do curso. Con Paco descubrín moitas cousas da vida, xuntos fomos abrindo portas que vislumbrabamos de lonxe desde o noso corpiño e mente infantís. Foi con el a primeira vez que saín de aventura, en autoestop, daquela unha forma de transporte gratuíta moi socorrida e nun mini compartimos as nosas primeiras caladas de porro, respondendo ao ...

Obradoiro de performance / Plataforma. Festival de artes performativas

Veño de experimentar unha mañá espléndida en Compostela, en compañía dun grupo de persoas coas que establecín un vínculo especial durante estes tres últimos días. Son Ana, Bruma, Antón, Bego, Davide, Diego, Mar, María, Marián, Miguel Ángel, Rosalía, Paula P, Paula S e Pepa. Atopámonos no Obradoiro de performance convocado por Plataforma, Festival de Artes Performativas de Compostela. Baixo a dirección de Ana Gesto, familiarizámonos cos elementos básicos da performance: o espazo, o tempo e a presenza, dun modo práctico, participativo e interactivo. Traballamos tamén coa idea, coa materia, co contexto, co proceso. Cos obxectos cotiáns e co espazo que habitamos. E o resultado desta reflexión activa, que acabou tomando a forma de performance, fixémolo público na Alameda. Catorce persoas, catorce performances individuais construídas a partir da descontextualización do uso dun obxecto da nosa vida cotiá, e dúas accións colectivas, de inicio e de peche, que mediron tamén o nivel de compromiso...

Con tecnoloxía de Blogger